donderdag 31 december 2009

Bodegraven 1672





Het dorpje Bodegraven (een 'ambacht') werd als frontplaats zwaar getroffen door de oorlog in 1672. Er is een boekje van gemaakt, en hoewel ik plaatselijke geschiedsschrijving een zeer warm hart toedraag, een 10 voor de inzet maar een 5 voor uitvoering. De twee kaartjes zijn wel interessant, (niet letten op de polders in de Zuiderzee), de rechter geeft de route van Luxembourg's mislukte inval in Holland.

~~

The village of Bodegraven suffered a lot, being in the frontline in 1672, and Luxembourg's schorched earth politics didn't help a lot either. The book is to be lauded as I like local history but it could be a lot, a lot better written. Of interest the maps (with the 20th century polders in it!) but the right one gives the route of Luxembourg's failed attacked in the winter of 1672/1673.





2 opmerkingen:

  1. Ik vind dat je zo'n onvoldoende wel even motiveren moet.

    Insgelijks een mooie jaarwisseling gewenst.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De schrijfstijl is nogal houterig, maar daar wil ik me wel over heen zetten.

    Ik heb eerder iets geschreven over de polemiek tussen Fruin en Knoop. Knoop is wijdlopig en emotioneel en Fruin zakelijk en degelijk maar hun boekje over St Denis is gewoon erg goed

    Het boekje biedt een zeer beperkte blik op de Hollandse en Utrechtse frontdorpen in 1672. Er had gewoonweg veel meer in gezeten, ik mis een beetje de human touch, die ik wel aantrof in de scriptie over Aduarderzijl van Marja Krol.

    Het boekje is te dun: Bodegraven en Zwammerdam waren zo ongeveer het Dresden en Coventry van de Guerre d'Hollande en daaraan wordt veel te weinig aandacht besteed, wel aan trivialiteiten over weteringen, sloten en plassen. Of de Franse wreedheden nu overdreven waren,is natuurlijk een geweldig onderwerp.

    Te vaak verzandt de schrijver in details en neemt de literatuur (eigenlijk de reden dat ik dit soort boeken koop) een beetje als vanzelfsprekend.

    De vreemde rol van de kolonels Pain et Vin (overigens verkeerd geschreven als Paynevin in het boek!) en Konigsmarck, die verantwoordelijk waren voor de verdediging ter plaatse is daarnaast volstrekt onderbelicht. Weinig over de ingewikkelde commandostructuur in het Staatse leger maar te veel over ambachten en kerspelen. Zelfs geen plaatje van Romeyn de Hooghe!

    Ik vind overigens dit soort boekjes geweldig - (vandaar de 10) en heb er veel meer van, maar inhoudelijk in dit geval niet zo sterk(dus een 5), maar dan kom ik toch op een gemiddelde van een 7 1/2. Als docent had ik waarschijnlijk een lager cijfer gegeven. Even ter verduidelijking: Griet Vermeesch kon promoveren op de frontiersteden Doesburg en Gorkum.

    BeantwoordenVerwijderen